Hier kan je de integrale toespraak van Erevoorzitter Gilbert Himpe nalezen…
 

Officiele ingebruikname van de nieuwe dojo van JC Samoerai Ronse 21.03.2009

Mr. de Voorzitter en Bestuursleden, Heer Burgemeester, Zuster Magdaleen, Dames & Heren genodigden, goede vrienden judokas van Samoerai Ronse, JC Ronse of bevriende Judoclubs, en ook de Heer Marnix Vandecauter van de VJF.

Mij werd gevraagd U allen te willen verwelkomen, en dat doe ik met genoegen.

Het is met een gevoel van trots en dankbaarheid, dat ik hier als Stichter-Ere-voorzitter van onze Sportvereniging, in de prachtige nieuwe dojo van Judoclub Samoerai Ronse, jullie nog eens mag toespreken.

Ik ben de mooie jaren niet vergeten, en blijkbaar zijn velen dat ook niet vergeten.

Ik ben blij iedereen nog eens te kunnen begroeten in vriendschap en herinnering.

40 jaar geleden gebeurde dat voor de 1e maal, toen wij, ouders van Scouts, plannen maakten om een nieuwe dojo te bouwen voor onze onstuimige jeugd.

“Jika-Scouts”, recréatief gestart in 1968 in een klein benedenzaaltje van het St.Antonius College, op een tatami van kartonnen dozen, overtrokken met een plastic dekzeil, werd in 69-70 alsmaar te klein, wegens de vele toetredingen.

Een nieuwe dojo, met echte tatamis, werd klaargestoomd in 1970-71, ditmaal in een bovenzaal van het College, en dat werd de onze geliefde Samoerai-thuis, gebouwd in bloed zweet en tranen, maar met een groot hart.

En, zoals Danny mij kortelings nog zegde, die speciale geur op de trap hé !!

Eind 71 werd “Judoclub Samourai-Scout Ronse” plechtig ingewijd door E.H. Superior Norbert Coorevits en Samoerai-judoka E.H. Charles De Hemptine, beiden Kanunnik in Gent. Vanaf nu echter met competitie ambities.

Het begin van een boeiend verhaal, dat vandaag een vervolg krijgt met een nog mooiere en méér efficiënte nieuwe dojo, opnieuw doordrenkt met bloed, zweet en tranen, net zoals 40 jaar geleden. Weer een echte Samoerai thuis !!!

Ik wil dan ook hulde brengen aan deze die dit hebben verwezenlijkt, nu in de gebouwen van de Broeders, het vroegere TID, waar we vol bewondering staan, alles opnieuw ten dienste van onze dierbare jeugd en onstuimige judokas.

De geschiedenis herhaalt zich dus, want net als toen heeft een ploeg mensen, belangloos en met volle overgave, gedurende een gans jaar hieraan gewerkt.

En het resultaat is een parel, met alles er op en eraan. Onze jeugd kan in de gedisciplineerde judosport haar ambities en verwachtingen waarmaken, onder de kundige leiding van leraars en bestuursleden. Dit verdient een grote Proficiat !

Maar ik wil dat de mensen die dit huzarenstuk hebben verwezenlijkt, worden bekend gemaakt, en beloond met een daverend applaus en met een kleine attentie, evenals hun geduldige en begrijpende dames.

Dat naast hen nog meerdere toegewijden te vermelden zijn is évident, zoals bvb Henk Dhondt om er maar één te noemen. Maar de lijst is wel véél langer hoor! En iedereen van ons is hen zéér dankbaar. Daarom, een speciale hulde aan:

1/ Bruno Vandenhende, die al zijn kostbare tijd heeft gewijd aan deze prachtige verwezenlijking, en zijn echtgenote.

2/ Ignaçe Hart, die met nimmer versagende inzet al zijn sterke krachten heeft gewijd aan wat we nu allemaal kunnen bewonderen, en zijn echtgenote.

3/ Christian Degroote, die op een verfijnde manier heeft gezorgd voor licht, klank en informatisering van zijn geliefde sportvereniging, en zijn echtgenote.

4/ Bernard Van Den Daele, die naast zijn toewijding in de kliniek, altijd de nodige tijd vond om de werkers bij te staan en te versterken, en zijn echtgenote.

5/ Last, but not least, BART DEVOS, de voorzitter van Samoerai, het geniale brein van deze verwezenlijkingen waarvan wij allen hier kunnen getuigen.

Ik ben super gelukkig te mogen meemaken dat mijn opvolger dit ook heeft verwezenlijkt, en feliciteer hem in bijzonder voor zijn inzet en gedrevenheid. Bedankt Bart en ook Frieda, want achter iedere succesman staat ook een sterke vrouw. Dat weten we !! En dat is hier zeker waar.

De basis voor de terugkeer van Samoerai aan de top van de Nationale Judosport, met talentvolle jongeren uit eigen kweekvijver werd hierbij verwezenlijkt.

Maar dat alles heeft natuurlijk een flinke duit gekost, en het Samoerai-budget kan dat niet alléén dragen, dat is évident. Maar gelukkig zijn er gulle Sponsors!

Maar nu doe ik ook beroep op alle Judo-adepten van vroeger en nu, om bvb met een jaarlijkse Erelidkaart hun blijvende steun te betuigen aan deze unieke Sportvereniging. Dat zal in dank aanvaard, en zéér goed besteed worden.

Meerdere van hen hebben na hun sportieve loopbaan een succesvolle beroepscarrière uitgebouwd, wat nogmaals het belang van de judo-dicipline aantoont.

Een 4 maandelijkse uitgave van het clubblad “Saminfo” houdt U op de hoogte van het reilen en zeilen van Samoerai met een Erelidkaart van 150 Euro/jaar.

Maar ik wil graag vermelden dat onze vrienden van altijd, Mr. & Mw. Armand en Godelieve MORES, het mogelijk gemaakt hebben om deze prachtige en gezellige Bar in te richten. Net zoals jaren geleden hebben ze “JC Samoerai” de onmisbare steun verleend, waarvoor herhaalde dank met een groot en een welgemeend dank-applaus aan Armand en Godelieve.

Vooraleer af te sluiten wil ik persoonlijk nog iemand hulde brengen die steeds op de achtergrond blijft, maar van kapitaal belang is voor een Sportvereniging als Judoclub Samoerai. Hij heeft op mij een bijzondere indruk gelaten.

Mensen zoals hij zijn er jammer genoeg véél te weinig in onze huidige maatschappij, want belangloosheid is een te weinig gekende eigenschap !!

Maar die is zeker van toepassing bij deze die ik heb leren kennen en waarderen om zijn vele kwaliteiten en totale inzet, in de schaduw, maar onmisbaar.

Insiders zullen zeker akkoord gaan als ik vraag om hem met een welgemeende ovatie onze dankbaarheid te betonen, met een museumstuk uit mijn persoonlijke Samoerai herinneringen: “PATRICK DAMIAENS”

Ik verontschuldig mij wellicht wat langdradig te zijn geweest, maar 40 jaar geschiedenis, bekroond met een evenement zoals we vandaag mogen beleven, kan niet zo kort worden samengevat, en verdient alle lof en respect.


Bedankt iedereen voor uw aanwezigheid en uw aandacht, en wanneer Samoerai over 10 jaar “Koninklijke”wordt, ter gelegenheid van zijn 50 jarig bestaan, dan hoop ik op mijn 90e er nog te mogen bij zijn. “Lang Leve Samoerai Ronse” !!!

Comments are now closed for this entry